Over mhvrijenhoek

Zelfstandig onderneemster, communicatieadviseur, (tekst)schrijfster, actrice, moeder van 2, partner van 1 Sociaal, humorvol, druk met van alles En een tikkeltje te bourgondisch

Einde week 1: tussenbalans

Afgelopen zondag stond ik vier uur te kokkerellen om alles klaar te hebben voor Detoxweek-1. En ineens ben je een week verder en is het weer zondag. Dat betekent dus de keuken in voor week 2, maar oh praktische ik heeft gisteren al het grootste deel gedaan. Linzensoep, hummus en een reeks nieuwe sappen staan klaar voor een nieuwe week detoxen. Tijd voor een terugblik op week 1!

  • Het ochtendritueel wordt steeds meer een ritueel. Het droog borstelen is echt iets om naar uit te kijken als je wakker wordt. Die koude douche niet, maar gek genoeg went het wél. Waar ik eerst amechtig naar adem stond te happen, spoel ik nu koelbloedig mijn armen en benen af. Mijn romp, da’s de uitdaging voor week 2. Stap voor stap.
  • yoghurtIk heb een fijn ontbijt gevonden, te weten geitenyoghurt met een lijn-, pompoen-, zonnebloem en sesamzaadmengsel en wat bosbessen (en banaan, granaatappelpitjes, wat ik maar voor handen heb). Het idee van geitenyoghurt stond me nogal tegen – ik roep altijd dat je me voor geitenkaas wakker mag maken maar eerlijk gezegd leek de smaak van geitenkaas op een nuchtere maag me geen pretje. Wat blijkt: geitenyoghurt smaakt heel zacht. Lekker dus! Met dank aan Grote Zus voor de tip 😉
  • Ik ben een beetje zoekend naar variatie in wat ik drink. Ik heb tig soorten kruidenthee ingeslagen en drink natuurlijk water, maar na een week op thee en water ben ik dat wel redelijk zat. Alleen zijn er niet echt alternatieven. Ik heb nu maar een karaf water opgeleukt met munt, limoen en gember. Maar nog drie weken op water en thee, dat wordt wel lastig.
  • Ik mis de koffie. Zeker zo in het weekend, mis ik mijn kopje koffie. Erg. Het weekend is sowieso meer een uitdaging qua verleidingen dan door de week. Vrijdagavond op de bank voor de buis, daar hoort een zak chips en een glas wijn bij. Ook die heb ik gemist. Heb het gedaan met een bakje nootjes en wat pecorino (kaas) maar dat wijntje… Helaas. Zeker als je wederhelft wel een fles opentrekt, is dat ff tandjes op elkaar!
  • Ik voel me als ik wakker word en zo door de dag heen al wat energieker geloof ik (ja, ik formuleer het voorzichtig), maar ’s avonds gaat het kaarsje nog vroeger uit dan vóór het detox avontuur. Ik ben nog niet totaal ontgift blijkbaar, na een week. Dat zie ik ook wel aan mijn huid trouwens. Het leek even beter te gaan maar ik heb een kleine terugval, gezien het aantal ontstekinkjes. Ik heb uit betrouwbare bron dat het vanaf dag 10 weer bergopwaarts gaat met die energie, dus we tellen af!
  • En dan de balans in tussenbalans… ik kan het nog steeds niet geloven maar de weegschaal gaf vanochtend 2,4kg minder aan dan afgelopen maandag. Ik heb een week geleefd op rijst, avocado, vette vis, noten, nog vettere kaas. Ik heb een week een verzadigd gevoel gehad. Ik wist niet hoe dat voelde. Serieus, het voelt anders dan “te veel gegeten”. Verzadigd voelt gewoon verzadigd. Tevreden met wat je in je lijf hebt. Lekker gegeten, genoeg gehad. En ik ben 2,4kg kwijt. WHOEHOE!!!

Dat laatste was eigenlijk niet eens meer de motivator om door te gaan. Ik ga door omdat ik vind dat ik goed bezig ben. Omdat ik weet dat het goed voor me is. Omdat ik serieus lekker en ook veel eet. Maar eerlijk is eerlijk: het helpt wel, die tussenbalans 😀

Tot in Detoxweek-2 dus!

Quinoa, kokosolie en psylliumvezels

Ik vond mezelf altijd best wel een wereldse eter. Ik lust veel, probeer veel, varieer veel. Maar al detoxend gaat toch ook voor mij een wereld open. Zo hebben we gisteren quinoa gegeten bij een (if I may say so) heerlijke ratatouille. Quinoa ziet er een beetje uit als couscous maar is zachter. Meer richting rijst maar toch weer anders. Voor herhaling vatbaar. Mijn kabeljauw had ik gebakken in kokosolie. Nee, dat smaakt niet naar kokos! Het is een soort boter, maar dan gezonder. En dan die psylliumvezels, tja dat is weer een verhaal apart. Die moet ik ’s avonds innemen in een glas water. Het is alsof je een lepel Brinta in water oplost en dan opdrinkt. Lekker is anders ja. Maar het is wel een traktatie voor mijn darmen. Die gaan er hard van werken (heel hard. Ik bespaar jullie enig detail maar neem van mij aan: ze werken heel hard) en dat is natuurlijk een groot onderdeel van het detoxen. Garbage out.

Daarover gesproken: iemand vroeg me of ik ook die darmspoelingen ging doen. Je weet wel, die Patty-Brard-klysma’s. NEEN. Ik ga een heel eind mee in alle dit-is-goed-voor-je-lijf ideeën en opdrachten. Borstelen: oké. Koud nadouchen: vooruit. Warm water met citroensap: prima. Die vezels: oké. Sappen met onbestemde kleurtjes: doen we. Klysma: no go. Nog niet bijna. Het idee alleen al.

Ik heb net weer de boodschappen gedaan voor week 2. Heb er zin in. Baba ganoush, hummus, linzensoep… Ik ga het dit weekend allemaal maken en kijken wat ik er van vind. Sta overal voor open. De koelkast en keuken puilen weer uit van verse groenten en fruit. Ik moet een nieuw sapje gaan maken waarmee ik de sap van de afgelopen week ga afwisselen.De tomatensoep en pesto van deze week gaan in de herhaling. Super lekker.

Voor straks staat weer een goedgevulde lunch op het menu. Voor mijn wederhelft een mee-lunchende vriendin heb ik gewoon lekkere broodjes en rosbief gekocht. Zonder moeite. Fijn is dat. Dat het geen moeite kost. Ik eet zo veel lekkers, dat ik serieus niet op de weegschaal durf. Tijdens andere diëten was dat het eerste dat ik ’s ochtends deed. Ja, elke ochtend. Heel motiverend (serieus, want ik val altijd veel af zo’n eerste periode). Maar ik kan me nu niet voorstellen dat ik hiermee ga afvallen. Dus ik heb de weegschaal nog niet aangeraakt sinds afgelopen maandagochtend.

Zondag. Dan wil ik het weten. Maar eerder niet.

It can only get better

En, merk je al wat? Is t vol te houden? Hoe voel je je? Aan interesse geen gebrek.

Merk ik al wat? Ja, mijn benen doen zeer. Schijnt een reactie van m’n spieren te zijn op de verminderde suiker- en koffie inname. Verder ben ik MOE. Normaal, schijnt. Eerst moet alle gif uit t lijf en dat kost energie. Maar goed, dit soort dagen had ik de laatste tijd steeds vaker en zijn dan ook de reden achter het detoxen. It can only get better.

Is het vol te houden? Ja! Ik heb wel het geluk dat ik A. bijna alles lust en B. van koken / kokkerellen houd. Want het is allemaal bijzonder bewerkelijk. Zeg maar gerust gedoe. Maar ik word wel blij van geitenkaas of pecorino en van avocado, noten, pesto, sardientjes… Da’s nog maar een greep van wat ik de laatste dagen heb gegeten. Ik vind t allemaal even lekker. Zelfs de spinazie-bleekselderij-appel-citroen-peterselie-komkommersap. Nou vooruit, lekker is een groot woord maar vies is t niet! En wat het helemaal goed vol te houden maakt: ik heb geen honger. Ik had vanavond aan een (zelfgemaakte) gemengde paddenstoelensoep genoeg. Fijn! En als ik nog honger krijg: handje gemengde ongebrande ongezouten noten. Jammie.

Hoe ik me voel? Dapper. Moe en een beetje labiel. Mijn proefles yoga gisteravond liep uit in tranen. Eigenlijk gewoon een reactie op nieuws dat ik eerder op de dag kreeg, maar toch. In de categorie “Gênante situaties” staat ie toch net naast mijn proefles spinning. Daaraan deed ik zo fanatiek mee dat ik aan t eind van de les flauw viel en ineens naast m’n fiets lag. Ben nooit meer terug geweest. Yoga krijgt daarentegen nog wel een tweede kans 🙂

En ik voel me gesteund en gemotiveerd. Dus ik ga vrolijk (ja hoor, toch wel) verder. Morgen weer aan de slag met m’n inmiddels aangeschafte borstel. Dat beviel namelijk goed vanochtend!

Nu is t tijd voor een thee-tje en hopelijk de laatste paar afleveringen van The Killing. Als ik wakker blijf…

Een glas warm water en een koude douche

Daarmee begint mijn dag. Een glas warm water met citroensap, vervolgens borstel ik mijn hele lichaam met een borstel. Nou ja, bij gebrek aan borstel doe ik dat nu nog met een goede scrub handschoen, ooit meegekregen na een saunabezoek. En dan ga ik douchen, eerst gewoon warm maar dan… moet de kraan op koud en moet ik eerst van mijn voet langzaam naar de knie, ene been, andere been, dan van de hand tot aan de schouder, ene arm, andere arm en tenslotte van de knie tot aan het dijbeen mezelf “afdouchen” met koud water. Da’s afzien. Adem in – adem uit. Maar eerlijk is eerlijk: je wordt er wel wakker van. Grappig genoeg komt t me nu goed uit dat de kinderen te vroeg (d.w.z. vóór de wekker) aan mijn bed staan; die extra tijd heb ik nu wel nodig in de badkamer! Dat scheelt dus ook weer gemopper ’s morgens. Win-win.

Na het douchen volgt nog een glas warm water. Ik borstel dus dode huidcellen weg en spoel afvalstoffen door, nog voordat de dag goed en wel begonnen is. Klinkt allemaal erg ontgiftend, toch?

Qua ontbijt moet ik nog even mijn draai vinden. Na die twee glazen water neem ik nog een kop thee (kruiden natuurlijk, what else. Oh nee da’s van de Nespresso reclame en ik doe net zo mijn best NIET aan koffie te denken… *zucht*) en vanochtend heb ik een paar sinaasappels en Granny Smith’s uitgeperst. Dan heb je serieus veel vocht in je lijf. Nu op werk zit ik ook met een flesje sap (peren, had ik zondag geperst, aangevuld met het mengsel van vanochtend, lekker!) en wederom aan de thee. Honger heb ik niet maar ergens op kauwen zou inmiddels wel fijn zijn. Dat zit waarschijnlijk tussen de oren, maar toch.

En de energie? In alle eerlijkheid, ik was gisteravond wel moe. Een middag toneelspelen kost veel energie. Eigenlijk levert het dat in eerste instantie op; je krijgt een stoot adrenaline – ik doe eigenlijk gewoon aan topsport maar niemand ziet dat. Mijn lijf helaas ook niet. Afijn, uiteindelijk volgt toch de dip. Dus gisteravond had ik moeite het einde van de aflevering van The Killing te halen, hoe spannend die serie ook is.

En nu zit ik op werk en heb een dipje. Het is hier verwarming-warm en daar word ik slaperig van. Ik betrapte mezelf net terwijl ik verlekkerd in het (volle) koffiekopje van een collega staarde. Koffie zou nu fijn zijn. Maar het zal neerkomen op een glas goed koud water en zo meteen een rondje buiten. Rauwe, ongezouten noten halen op de markt. Een een borstel. Daarna wacht mij een geweldige lunch, daar kijk ik al helemaal naar uit! Zie hier waarom:

Lunch

Romaine sla met avocado, boontjes, paprika, geitenkaas, zilvervliesrijst, walnoten, rode ui…

Ach, als je die koude douche buiten beschouwing laat, is detoxen zo erg nog niet, toch?

There’s no way back

Als je via social media gaat vertellen dat je gaat detoxen, is er geen weg meer terug. Op het schoolplein, op werk, zelfs in een willekeurige winkel waar ik even binnen rende, gaan duimen omhoog. Via Facebook en Whatsapp stromen de succeswensen binnen. Fijn. Dat werkt. Want ik wil geen pleefiguur slaan natuurlijk en na een week grandioos afhaken.

Veel reacties slaan overigens op mijn timing. Vlak voor de decembermaand – tja, handig is anders. Maar ik wilde niet meer wachten en me nog een maand (anderhalf zelfs) lamlendig voelen. En ik ben twee dagen voor Kerst klaar, dus da’s juist een perfecte timing.

Ik heb de komende twee(!) weken wel een afscheidslunch, verjaardag, Sinterklaas avond, etentje met vriendinnen, etentje met schoonfamilie, kerstdiner van werk en een promotiediner en -feest van een vriendin voor de boeg. Hoe ik dat ga doen? One step at a time. Ik zal niet bij alle etentjes aanschuiven, er zijn grenzen aan mijn zelfkastijding.

Lunch dag 1 met zelfgemaakte pesto en zelfgemaakte soep. En een zelfgeperst perensapje als toetje.

Lunch dag 1 met zelfgemaakte pesto en zelfgemaakte soep. En een zelfgeperst perensapje als toetje.

Voor nu: het is half twee en ik voel me prima. Geen last van koffietekort. Net, na de lunch, had ik even een “ja-lekker-momentje”. Maar dat was de eerste van vandaag dus dat geeft de burger moed. Wel had ik na alle vocht van vanochtend (een glas warm water met citroensap – een tweede glas warm water – een kop kruidenthee – 300ml gisteren geperst sap – nog twee koppen thee en twee mandarijnen en, vooruit, een banaan) behoefte aan vast voedsel. Dus die lunch smaakte GOED!

Nu moet ik me gaan voorbereiden op mijn wat aparte middagbesteding. We spelen vanmiddag, met een kleine delegatie van Theatergroep Ridder’s Oog, fragmenten uit onze voorstelling |Z|EER op een conferentie over (o.a.) eerwraak. Stoppen dus met thee drinken want mijn outfit is niet toiletbezoek-proof. En pepermuntjes inpakken want man, wat zat er veel knoflook in die soep en pesto…

(… zes uur later…)

Bleek ik die pepermuntjes vergeten. En ze waren nodig, volgens mijn tegenspeelster. Oops. Sorry…

Afijn ik heb na de voorstelling de hapjes en drankjes weerstaan en daar ben ik dan wel weer trots op. Na twee glazen spa rood en een handje meegenomen ongezouten noten ben ik naar huis gegaan en heb een prima maaltijd bereid met de gisteren gekookte (ronde, da’s belangrijk) zilvervliesrijst, boontjes, rode poon, tomaten-koriandersalade, olijven en nog een salade met boontjes, paprika, pecorino en citroenolijfolie. Veel knauw-werk en dus doe je meteen langer over over je eten. Volgens mij is dat een goed ding. De decaf koffie na het eten vervangen door een verse muntthee. Prima alternatief.

Dag 1 zit er op. De kinderen liggen al in bed en ik nog niet uitgeteld op de bank. Er is hoop.

IkGaDetoxenPuntNL

Ik heb vanochtend vier uur in de keuken gestaan. Ben 12 Granny Smith’s met een appelsnijder te lijf gegaan. Heb citroenen en limoenen van hun schil ontdaan (wie wist dat limoenen verrekte moeilijk te schillen zijn? Ik niet). Heb bleekselderij gesneden, “duimpjes” gember geschild en dat alles met handen vol spinazie en peterselie door mijn (dankzij Facebook verkregen) sapcentrifuge gedaan. Resultaat: een flink aantal porties sap waarmee ik de komende anderhalve week mijn dagen mag beginnen. Daarna herhaalt bovenstaand proces zich, om een nieuwe voorraad aan te leggen. Verder heb ik een enorme pan tomatensoep gemaakt, een kilo ronde zilvervliesrijst gekookt (je weet wel, die ouderwetse, die 45 minuten moet koken. Niks geen snelkookrijst!), zelf pesto gemaakt, een tomaten-koriandersalade bereid en fetakaas opgeleukt met citroenrasp en met oregano.

Want ik ga detoxen. Serieus en officieel, volgens het programma uit het boek “In 28 dagen van gifbelt naar tempel” (zie ook http://www.detoxcoach.nl). Dat betekent dat ik de komende vier weken onder andere de volgende producten moet laten staan:

  1. koffie
  2. koemelkproducten (melk, yoghurt, kaas)
  3. eieren
  4. vlees
  5. gluten / tarweproducten (brood, pasta) en
  6. suiker / zoetstoffen (dus ook light frisdranken)

Dat wordt een uitdaging. Want ik leef op koffie. Koffie is mijn brandstof. Ik zet ’s ochtends als eerste mijn Nespresso-apparaat aan voor een fijne Lungo. Met melk en een zoetje. Loop op werk eerst naar het koffieapparaat en ga dan, voorzien van twee bekertjes koffie met melk, naar mijn werkplek. Zoetje er in, klaar. Ik denk dat ik overdag zo’n acht koppen koffie wegwerk. De meeste zonder er bij na te denken. ‘Ja, doe er nog maar eentje’. De laatste, na het eten, da’s een decaf. Want anders lig ik te lang wakker. Ja, koffie is mijn brandstof. Maar cold turkey kappen met de cafeïne, dat is geen optie. Ik ben dus de afgelopen week gaan afbouwen. Met succes: ik zit nog op één kopje per dag. Zonder melk. Wel met zoetje. Dat is stap 1.

Geen koemelk, dat is alleen jammer van mijn bakje-yoghurt-met-muesli als ontbijt. Maar ik kan zonder, er zijn alternatieven. Geen eieren, soit. Pasen is nog ver weg. Geen vlees, tja, da’s wel een puntje. Ik houd van vlees. Vlees op brood, vlees in de pan, ik ben gek op vlees. Liefst rood. Een goede biefstuk. Filet americain. Al kan ik ook uit de voeten met kip. Gehakt. Noem het maar. Vlees, lekker. Maar de komende vier weken dus niet. *zucht*  Brood en pasta, lastig. Ik ben wel van de bruine boterhammen bij de lunch. Dat worden de komende weken salades salades salades en een verdwaalde rijstwafel. En dan de suikers. Bron van alle ellende. Net als de koffie wordt dat serieus afkicken. Daar zie ik in alle eerlijkheid tegenop. Ik heb ’s avonds een onbedwingbare behoefte aan zoet. Ga me te buiten aan de snoepjes van de kinderen. Stiekem, als niemand kijkt. Totdat ik misselijk dreig te worden, dan switch ik naar iets zouts. Chips. Bistrello’s van Chio, een nieuwe verslaving. Overigens zit daar ook suiker in. Naast een heleboel andere slechte ingrediënten, om nog maar van het vet te zwijgen.

Daar is het mis gegaan. Slecht eten. Overdag gaat het prima, maar ’s avonds… Slechte gewoontes die moeilijk te onderdrukken zijn. Moe op de bank, en dan snaaien. Naar bed met een rotgevoel, want trots ben je niet op jezelf als je jezelf zo slecht kunt beheersen. ’s Ochtends wakker worden, doodmoe. Mopperend op de kinderen die je te vroeg uit je slaap halen. Sacherijnig vanwege het slechte weer, boos op je mede-weggebruikers op weg naar werk. ’s Avonds uitgeput thuiskomen, koken, boekje voorlezen en de kinderen naar bed brengen, mopperend omdat ze treuzelen. Boos worden als ze je nog een keer naar boven laten komen vanwege vergeten hoestdrank of zoekgeraakte knuffels. Dan uitgeteld op de bank. Kwart over zeven, je avond kan beginnen. Je zet de TV aan, met een omweg langs de kast waarin de snoepjes liggen. En daar ga je weer. Sporten? Echt niet. Veel te moe om nog de deur uit te gaan. Na drie uur uitgestrekt en zappend op de bank ga je weer naar bed. Productiviteit: 0. Gewicht: +1.

Nu gaat het roer om. Rigoureus. Het is nodig. Ik wil me niet meer zo uitgeteld en dood-en-dood moe voelen. Ik wil niet meer dat grauwe gezicht in de spiegel. Ik wil niet meer mijn slechte huid verbergen onder een laag make-up. Ik wil niet meer boos wakker worden. Ik wil niet meer denken: hoe snel kan ik deze dag achter me laten, wanneer mag ik weer naar bed. Ik ben 39, geen 89. Ik wil ’s avonds weer energie hebben om te schrijven. Of, doe eens gek, om te gaan sporten. Ik wil af van dat veel te korte lontje. En ik wil een blije, leuke moeder en vriendin zijn.

Morgen begin ik. De sapjes staan klaar.