Rouw + detox = rauw

20131212-142125.jpg

Wanneer je dierbare vriendin overlijdt en je besluit die zeven (!) chocoladeletters in de kast te negeren, toch maar weer een kop thee te pakken ipv een glas wijn, kortom als je je niet verstopt achter hoeveelheden troostvoer, dan blijft er weinig over dan rauwe pijn en verdriet. Dat is niet zielig bedoeld maar het is zoals het is.

Jammer genoeg word ik zo ontzettend moe van al dat verdriet. Dus of ik er momenteel iets aan heb, dat detoxen: in alle eerlijkheid weet ik het niet. Misschien zou ik me nu wel iets beter voelen als ik hier met een kop koffie zat ipv m’n appel-bieten-broccoli-limoen-komkommer-bleekselderijsap. Met een flink stuk chocola, taaitaai of speculaas erbij. We zullen t nooit weten want ik doe het niet, zwichten voor dat stemmetje vol zelfmedelijden. Hup, op karakter door naar 23-12.

En dan kijk ik naar die foto en denk: mooi lijntje had ik daar. Dus de kast blijft zeker nog dicht voorlopig.

5 gedachten over “Rouw + detox = rauw

  1. Ik denk dat iedereen het zou begrijpen als je de brui aan het detoxen had gegeven. Des te bewonderenswaardiger is het dat je er gewoon mee doorgaat. En ik denk dat als met de tijd het verdriet wat minder rauw wordt, je lichaam je dankbaar zal zijn dat je je niet hebt volgestopt met ‘comfort food’ en de energie dan ook wel weer terugkomt. Take it one step at a time…

    Overigens, als een klein hart onder de riem, is je detox-dagboek inspirerend om te lezen: ik zie mezelf nog niet zo snel aan die groentesapjes, maar heb deze week al een paar keer een glas water met citroen gedronken (wat in de zomer toch al m’n favoriete dorstlesser is) en de pasta aan de kinderen gelaten en voor mezelf een salade met rauwkost, granen en verse walnoten gemaakt (miam miam !). Dit wordt nog wel afgewisseld met stroopwafels en drop, maar toch 😉

    Hou je taai meissie.

  2. Marjolein.Whatever. Het leven is maar kort, moet je maar denken. Net jullie heb ik onlangs hier mee te maken gehad. Ik denk nu ook what the fuck. Maar wij zijn nog hier . Dus moeten we door. Het beste is om de draad weer op te pakken. Bij mij zijn de kilo’s eraf gevlogen door de stress. Ja dat is een prettige bijkomstigheid als je over prettig kunt spreken.
    Kom op meid ga voor wat je wil.
    Mijn vader zei altijd. Meisje geniet van het leven want je bent er maar even. En zo is het….
    Door “dik en dun”…
    Ik denk aan je
    xxx
    Je ex buuf

  3. Hey Marjolein, respect ! Dat je het juist in deze moeilijke omstandigheden volhoud! Wat zou ik al niet honderdduizend keer gedacht hebben, ja, what the fuck, ik pak er nu een ( wijntje, chocolaatje etc)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s