Sinterklaas zonder pepernoten

Er liggen twee zakken truffelkruidnoten in de kast. Dicht. Ik heb ze gisteren gekocht. Voor “na de detox”. Ik maak namelijk een gruwelijk lekkere tiramisu met kruidnoten in plaats van lange vingers, een ultiem Kerstdiner-dessert. Misschien nog wel lekkerder met truffelkruidnoten. Het proberen waard, toch? En iets om naar uit te kijken…

Ja, ik heb pakjesavond (en menig avond daaraan voorafgaand) overleefd zonder taaitaai, marsepein, chocola, peper- en of kruidnoten. En het deed geen pijn. Ik heb het niet gemist. Het is wel opvallend om te merken dat, zodra je een zak kruidnoten opentrekt (mijn kinderen hoeven tenslotte niet te lijden onder mijn plotselinge uitbarsting van gezond doen), je hand automatisch in die zak verdwijnt. Echt, ik heb er naar staan kijken alsof die hand van iemand anders was. Diezelfde hand ging later ook moeiteloos richting een bakje waarin nog een restje kruidnoten lag. Maar keerde beide keren leeg terug, aangestuurd door mijn gelukkig corrigerende hersenen. Wel een eye-opener. Je stopt het dus zonder nadenken in je mond. Je moet er bij nadenken het NIET te doen. Apart. Het idiote is dat ik de suikers eigenlijk niet mis. Waar ik twee weken geleden bijna geobsedeerd door het huis trok op zoek naar zoet, is die “urge” gewoon weg nu. Halleluja.

Het goede nieuws is dat mijn energie terug is. Het is lang, heel lang geleden dat ik ’s avonds nog puf had iets te doen thuis. Ik lag op de bank, keek TV en wachtte eigenlijk tot ik met goed fatsoen naar bed kon. Nu is het drie dagen achter elkaar laat geworden, gewoon omdat ik de tijd niet door had. Eén keer omdat ik laat terug was van het spelen in een voorstelling in Utrecht, maar de andere keren omdat ik echt nog bezig was. Met opruimen. Jawel! En dan ’s ochtends wakker worden en denken: zo, er uit, nieuwe dag. Dat laatste, serieus, dat lijkt een leven geleden dat ik dat dacht. Dat ik het idee had dat ik genoeg had geslapen en klaar was voor een nieuwe dag. Alleen al daarom zou ik nooit meer anders willen eten.

20131206-143749.jpgGa je het volhouden als die 28 dagen om zijn? Die vraag krijg ik regelmatig. Ik denk nu in alle eerlijkheid dat ik dit grotendeels wil voortzetten. Natuurlijk niet zo streng en strikt als nu, maar zeker met koffie en suiker ga ik heeeeeel voorzichtig doen. En met brood en pasta ook. Want dat scheelt volgens mij wel in de kilo’s. Die langkokende zilvervliesrijst is een blijvertje. En veel recepten uit het boek ook. Zoals de Thaise vissoep die we gisteren hebben gegeten!

 

Week twee zit er bijna op. Het ergste, het echte afkicken en ontgiften, ligt achter me. Mijn lijf zit barstensvol met gezond voedsel en ik word langzaam maar zeker de oude. Weg van de gifbelt, hard op weg naar die tempel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s